ART OF MURDER III: CARDS OF DESTINY


ART OF MURDER III: CARDS OF DESTINY
Police, Third Person

Developer: City Interactive
Release: 2010



Home Screenshots Review Solution Patch Videos Saves


"Young FBI agent Nicole Bonnet receives a mysterious package. Inside she finds a complicated logical puzzle that appears to be a message from a serial killer. This is just the beginning of an epic duel of minds between Nicole and the ruthless murderer, who leaves playing cards by the bodies of his victims as signature. Bonnet will have to use all her wits to solve the case and stop the murderer before he strikes again."

Στα [+]
•  Αρτια παραγωγή, όμορφα και λεπτομερή γραφικά, μεγάλη διάρκεια.
•  Οι αλλαγές πού έχουν γίνει στο παιχνίδι - με πιο σημαντική την πολυπλοκότητα του inventory - τό έχουν βελτιώσει αισθητά σ' επίπεδο γρίφων σε σχέση με τά δυό προηγούμενα, αναδεικνύοντάς το στό καλύτερο τής Σειράς ενώ, παράλληλα, δείχνουν ότι η City Interactive συνεχίζει να ψάχνεται για ένα καλό αποτέλεσμα...

Στα [-]
•  Τι να το κάνεις όμως το ψάξιμο τη στιγμή πού δεν μπορούν να δούν (ή τά βλέπουν και αδιαφορούν) τά εξώφθαλμα λάθη πού υποβιβάζουν σημαντικά τις δουλειές τους.
•  Το βασικό μειονέκτημα των δημιουργιών της κατασκευάστριας ομάδας έγκειται στ' ότι δεν σ' αφήνουν να τις πάρεις στα σοβαρά. Από την μια μεριά τά ειρωνικά, μονίμως επαναλαμβανόμενα (4-5 είναι όλα κι όλα) μέ τόν ίδιο χαζοχαρούμενο τόνο, σχόλια της ηρωίδας σε κάθε λανθασμένη προσπάθεια χρήσης των αντικειμένων του inventory, πέρα από τ' ότι σού ανεβάζουν το αίμα στο κεφάλι, δεν σ' αφήνουν και να ταυτιστείς με τον ρόλο της. Δέν είναι δυνατόν νά συμμετάσχεις σέ μιάν ιστορία όπου οι άνθρωποι κινδυνεύουν από τόν μανιακό δολοφόνο αλλά η ηρωίδα σου συμπεριφέρεται σά νά βρίσκεται σέ σχολική εκδρομή! Από την άλλη, οι υπερβολές ή, καλύτερα, οι ό,τι νάναι εμπνεύσεις του σεναρίου πού αγγίζουν πολλές φορές τά όρια τής γελοιότητας (Βλ. τήν είσοδο MAT, ελικοπτέρων κλπ - μόνον τάνκς δέν συμμετείχαν - στό παλιό τσίρκο, Βλ. τήν ανακάλυψη αποτυπώματος σέ τμήμα τού αυτοκινήτου μερικές εβδομάδες μετά τήν ολοκλήρωση όλων τών ερευνών, Βλ. τήν ξαφνική ελξη πού αισθάνονται οι δολοφόνοι τής Σειράς γιά τήν Bonnet καί τήν διάθεση γι' αντιπαράθεση πού τούς προκύπτει, Βλ. τήν ανάλυση τού κομπιούτερ στά τραπουλόχαρτα Βλ. καί τό ART OF MURDER I: FBI CONFIDENTIAL όπου γίνονται τά ίδια καί χειρότερα, Βλ., Βλ., τελειωμό δέν έχουν) είναι σά νά σού υπογραμμίζουν συνέχεια ότι αυτό μέ τό οποίο καταγίνεσαι είναι στήν πραγματικότητα μιά δουλειά τής πλάκας πού φτιάχτηκε γιά νά μπορείς εσύ νά περνάς τήν ώρα σου (καί μετά, αφού πρώτα τούς στείλουν όλους στά Casual πού είναι ειλικρινή στό κάτω-κάτω καί δέν περνιούνται γιά κάτι παραπάνω απ' αυτό πού είναι - θ' αρχίσουν τό κλάμμα γιά τήν απαξίωση τών adventures).
•  Κάποιες ατυχείς ιδέες στην διαμόρφωση γρίφων πού θα εκνευρίσουν (η στην τύχη εργαστηριακή ανάλυση τραπουλόχαρτων, ο αυθαίρετος κωδικός πού προκύπτει μέσα από την διάταξη των κλειδιών, η χωρίς προφανή λόγο αναμονή προκειμένου να ενεργοποιηθούν κάποια hot spots - βλ. τούβλο+φτυάρι στά βαρέλια τού τσίρκου, καί κάνα δυό ακόμα πού δέν τίς θυμάμαι τώρα).
•  Είτε είναι η διάθεση πού κάνει πολλούς Ανατολικοευρωπαίους να συμπεριφέρονται αμερικανικότερα των Αμερικανών, είτε επειδή η Πολωνική City Interactive πιστεύει ότι έτσι θα γίνει πιο ελκυστική στην αμερικανική αγορά, είτε για λόγους απλής χαζομάρας, τό θέμα είναι ότι τό Cards Of Destiny αναπαράγει μέ ιδιαίτερη επιμέλεια πολλά από τά ενοχλητικά κλισέ χολλυγουντιανής προέλευσης πού θά μπορούσαν άνετα ν' αφαιρεθούν χωρίς νά λείψουν από κανένα.

Συνοψίζοντας
•  Η City Interactive προσπαθεί μέν, αλλά δεν της βγαίνει. Ούτε και πρόκειται. Μέχρι τουλάχιστον να καταλάβουν οι εμπνευστές των δημιουργιών της ότι θα πρέπει να σταματήσουν νά τίς αντιμετωπίζουν σάν μιά "ιστοριούλα γιά νά περνάει η ώρα τών πιτσιρικάδων", ν' αφιερώσουν περισσότερο χρόνο στήν κατασκευή τους (η πίεση γιά τήν κυκλοφορία ενός Τίτλου κάθε χρόνο δέν αφήνει καί πολλά περιθώρια βελτίωσης, όσο καλή διάθεση κι άν έχεις) καί, τελικά, να πάρουν στα σοβαρά αυτό πού κάνουν.

Βαθμολογία: 2/5
(και κάτι παραπάνω, αν παιχτεί με κλειστή την φωνή και δεν ακούς τά σχόλια της Bonnet).